Ta strona jest tłumaczeniem z angielskiego.
Dlaczego nie popieramy innych systemów
Często jesteśmy pytani, dlaczego nie popieramy określonych systemów – zazwyczaj popularnej dystrybucji GNU/Linux. Krótką odpowiedzią na to pytanie jest to, że dana dystrybucja nie przestrzega wytycznych wolnej dystrybucji systemu. Ponieważ nie zawsze łatwo jest dostrzec w jaki sposób określony system łamie wytyczne, poniższa lista przedstawia więcej informacji o problemach dotyczących konkretnych dobrze znanych niewolnych systemów dystrybucji.
Aby dowiedzieć się więcej o systemach GNU/Linux które zalecamy, sprawdźcie naszą listę wolnych dystrybucji GNU/Linux.
Oprócz tego, gdzie to zaznaczono, wszystkie pozostałe dystrybucje wymienione na tej stronie łamią przestrzeganie wytycznych przynajmniej z dwóch ważnych powodów:
Nie mają polityki dołączania tylko wolnego oprogramowania i usuwania niewolnego oprogramowania, jeżeli takowe zostanie wykryte. Większość wymienionych dystrybucji ma niejasną politykę akceptowania lub odrzucania oprogramowania. Te które taką posiadają nie są konsekwentne w jej przestrzeganiu, jak wyjaśniamy poniżej.
Wersja jądra którą rozprowadzają (w większości przypadkach Linux) dołącza małe kawałki obiektowego kodu, rozprowadzanego bez kodu źródłowego, zazwyczaj pomagającego obsługiwać niektóre urządzenia.
Poniżej prezentujemy listę popularnych niewolnych dystrybucji GNU/Linuksa w kolejności alfabetycznej z krótkimi notatkami dotyczącymi ich problemów. Nie są to wszystkie problemy – wystarczy kilka, żebyśmy nie wspieramy konkretnej dystrybucji i nie musimy szukać wszystkich powodów.
Dystrybucja mogła się zmienić od czasu ostatniej aktualizacji tego artykułu. Jeżeli sądzisz, że jeden z wymienionych problemów została naprawiony, prosimy o powiadomieniu nas o tym. Jednakże dokładnie to przestudiujemy i będziemy wspierać dystrybucje, tylko jeżeli deweloperzy poproszą nas o wsparcie.
Arch GNU/Linux
Arch ma dwa podobne problemy wymienione powyżej: nie ma czystej polityki dotyczącej tego, co może być dołączane i drobna ilość niewolnego oprogramowania jest dołączana wraz z Linuksem. Arch nie posiada również polityki dotyczącej niedystrybuowania niewolnego oprogramowania poprzez ich normalne kanały dystrybucji.
Canaima
Canaima GNU/Linux to dystrybucja stworzona przez rząd Wenezueli aby rozprowadzać komputery z GNU/Linuksem. Choć ogólny plan jest godny podziwu, Canaima ma wadę załączania niewolnego oprogramowania.
Jej główne menu ma opcję „Zainstaluj niewolne oprogramowanie”, która instaluje wszystkie niewolne sterowniki (nawet te, które nie są konieczne). Dystrybucja także dostarcza blobów dla jądra, Linuksa, i zachęca instalacje niewolnych aplikacji, takich jak odtwarzacz Flash.
CentOS
Nie jesteśmy świadomi problemów występujących w CentOS oprócz dwóch powyższych: nie ma jasnej polityki dotyczącej dołączanego oprogramowania i niewolne drobne części kodu są dołączane wraz z Linuksem. Oczywiście ze względu na nieznajomość prowadzonej polityki może być dołączane inne niewolne oprogramowanie które pominęliśmy.
Debian GNU/Linux
Umowa Społeczna Debiana stawia sobie za cel zrobienie z Debiana całkowicie wolnego oprogramowania. Debian sumiennie trzyma niewolne oprogramowanie z dala od oficjalnej wersji systemu. Jednakże Debian dostarcza również repozytoria niewolnego oprogramowania. Według deweloperów to oprogramowanie „nie jest częścią systemu Debian”, ale repozytorium jest umieszczone na wielu głównych serwerach projektu i ludzie łatwo mogą dowiedzieć się o niewolnym oprogramowaniu dostępnym poprzez przeglądanie bazy danych paczek Debiana.
Istnieje również repozytorium „contrib”. Jego paczki są wolne, lecz część z nich istnieje po to, by ładować oddzielnie rozprowadzane, prawnie zastrzeżone programy. To nie jest oddzielane od głównej dystrybucji Debiana.
Poprzednie wydania Debiana również dołączały niewolne części oprogramowania z jądrem Linux. Wraz z wydaniem Debiana 6.0 („squeeze”) w lutym 2011 roku, części te zostały przeniesione z głównej dystrybucji do oddzielnych paczek w niewolnym repozytorium. Jednakże problem pozostał. Instalator w niektórych przypadkach zaleca niewolne pliki firmware'u dla urządzeń peryferyjnych w komputerach.
Fedora
Fedora posiada czystą politykę dotyczącą tego, co może być dołączane do dystrybucji i wygląda na to, że jest to przestrzegane. Polityka umożliwia dołączanie większości oprogramowania i wszystkich czcionek dostępnych na wolnej licencji, ale są wyjątki dla niektórych rodzajów niewolnego firmware'u. Niestety, decyzja zezwalająca na taki firmware w ich polityce nie pozwala Fedorze spełnić wytycznych wolnej dystrybucji systemu.
Gentoo GNU/Linux
Gentoo łatwo umożliwia instalowanie niezliczoną ilość niewolnych programów przez ich główny system pakietów.
Mandriva GNU/Linux
Mandriva ma ustaloną politykę dotyczącą tego, co może być dołączone do głównego systemu. Bazuje na Fedorze, co oznacza, że również zezwala na dołączanie niektórych rodzajów niewolnego firmware'u. Oprócz tego zezwala na oprogramowanie wydane na oryginalnej licencji Artistic, która również nie jest wolną licencją.
Mandriva dostarcza również niewolne oprogramowanie poprzez dedykowane repozytoria.
openSUSE GNU/Linux
openSUSE oferuje swoim użytkownikom dostęp do niewolnych programów poprzez repozytoria. To jest przykład tego, dlaczego „otwarte” oprogramowanie jest słabszym terminem niż „wolne” oprogramowanie.
Red Hat GNU/Linux
Dystrybucja Red Hat enterprise głównie wzoruje się na takiej samej polityce licencyjnej jak Fedora, z jednym wyjątkiem. Tak więc nie popieramy go z tych samych powodów. W dodatku Red Hat nie ma ustalonej polityki przeciwko tworzeniu niewolnego oprogramowania dostępnego dla systemu poprzez dodatkowe kanały dystrybucji.
Slackware
Slackware ma dwa problemy wymienione powyżej: nie ma czystej polityki dotyczącej tego, co może być dołączane i drobna ilość niewolnego oprogramowania jest dołączana wraz z jądrem Linux. Slackware dołącza również niewolny program xv służący do przeglądania obrazów. Oczywiście ze względu na brak ustalonej polityki może być inne niewolne oprogramowanie dołączane, które pominęliśmy.
SUSE GNU/Linux
W dodatku niewielka ilość niewolnych programów jest dostępna do pobrania z oficjalnego FTP strony SUSE.
Ubuntu GNU/Linux
Ubuntu zapewnia konkretne repozytoria niewolnego oprogramowania i Cannonical wyraźnie promuje oraz zaleca niewolne oprogramowanie pod patronatem Ubuntu w niektórych kanałach dystrybucji. Ubuntu oferuje opcję instalacji tylko wolnych aplikacji co oznacza, że oferuje także opcję instalacji niewolnego oprogramowania. W dodatku wersja Linuksa dołączana wraz z Ubuntu zawiera plamki firmware.
Znak towarowy Ubuntu i jego polityka zakazują komercyjnego rozpowszechniania dokładnych kopii Ubuntu, zaprzeczając tym samym ważnej wolności.
Od października 2012 Ubuntu wysyła dane o wyszukiwaniach do serwera Canonical, które wysyła reklamy zakupów z Amazon. To, ściśle mówiąc, nie zmienia czy Ubuntu jest wolnym oprogramowaniem, ale jest pogwałceniem prywatności użytkowników. Także popiera kupowanie od Amazon, firmę powiązaną z DRM oraz nieszanującą pracowników, autorów i wydawców.
Ten element adware jest jednym z nielicznych przypadków, gdzie deweloper wolnego oprogramowania utrzymuje niepożądaną cechę w jego wersji programu.
Kilka pozostałych dystrybucji
Tutaj przeprowadzimy dyskusję na temat systemów, które nie są GNU/Linux.
Systemy BSD
FreeBSD, NetBSD i OpenBSD dołączają instrukcje uzyskania niewolnych programów w ich systemowych portach. W dodatku ich jądra dołączają drobne ilości niewolnego oprogramowania.
Niewolne oprogramowanie firmware używane w Linuksie, jądrze, nazywane jest „plamkami” [ang. blobs] i dlatego używamy takiego terminu. W mowie BSD termin „plamki” oznacza coś innego: niewolny sterownik. OpenBSD i prawdopodobnie niektóre inne dystrybucje BSD (zwane „projektami” przez deweloperów BSD) mają politykę niezezwalającą na dołączanie takich sterowników. To jest dobra polityka w odniesieniu do sterowników. Lecz kiedy deweloperzy mówią o tych dystrybucjach że „nie zawierają plamek” powoduje to niezrozumienie. Nie mają na myśli niewolnego oprogramowania firmware'u.
Żadna dystrybucja BSD nie ma polityki przeciwko prawnie zastrzeżonym binariom firmware'u, które mogą być wczytywane nawet przez wolne sterowniki.
Haiku
Haiku dołącza niewielką ilość oprogramowania, którą nie wolno Wam modyfikować. Dołącza również niewolne części firmware'u.
CyanogenMod
Ta zmodyfikowana wersja Androida zawiera niewolne biblioteki. Wyjaśnia ona także, w jaki sposób zainstalować niewolne aplikacje, które Google rozprowadza z Androidem.